Αλέξανδρος Στεφανόπουλος- Ρευστή η πολιτική κατάσταση ..

Ρευστή η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα με τα κοράκια έτοιμα να κατασπαράξουν και την 5η δόση

Πέμπτη, 16 Ιούνιος 2011 12:28 | Συντάχθηκε απο τον/την Greekamericannewsagency.com |  |  | 

Από τον Αλέξανδρο Στεφανόπουλο

Από τις  15 Ιουνίου  η Ελλάδα όπως αναλυτικά αποκαλύψαμε με ένα εκτενές ρεπορτάζ έχει μπει σε τροχιά πολιτικής αποσταθεροποίησης. Αυτό έδειξαν τα γεγονότα, που όλοι οι έλληνες παρακολουθήσαμε με κομμένη την ανάσα. Παράλληλα είχαμε τα γνωστά επεισόδια από τους «γνωστούς - άγνωστους» έχοντας όμως  τις πλατείες γεμάτες, και εν εξελίξει γεγονότα στο πολιτικό  προσκήνιο και το παρασκήνιο.  Και εν τω μεταξύ φαινομενικά, με ευθύνη και των δυο –Παπανδρέου /Σαμαρά – ναυάγησε η προσπάθεια σχηματισμού κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας που θα στήριζαν τα δυο κόμματα εξουσίας(ΠΑΣΟΚ και ΝΔ).  Ωστόσο η σημερινή άχρωμη και χωρίς ουσία ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου αυτό που άφησε ως γεύση, πέρα από τις γνωστές μεγαλόστομες και χωρίς αντίκρισμα διακηρύξεις, είναι η προσπάθεια που γίνεται στο παρασκήνιο για σχηματισμό κυβέρνησης που θα στηρίζεται από το κυβερνών κόμμα και άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα της παρούσας βουλής, δηλαδή Γ. Καρατζαφέρη, Ν. Μπακογιάννη, Φ. Κουβέλη αφού η πρώτη προσπάθεια με τον Α. Σαμαρά επαναλαμβάνουμε φαινομενικά απέτυχε. 

Οι διεργασίες συνεχίζονται και θα συνεχίζονται και η πολιτική ρευστότητα θα μεγαλώνει ακόμα περισσότερο.    Αυτό απέδειξαν οι καταιγιστικές εξελίξεις, τουλάχιστον μέχρι και το διάγγελμα του Έλληνα Πρωθυπουργού και την απάντηση του από τον αρχηγό της μείζονος αντιπολίτευσης Αντώνη Σαμαρά.

Οι συσκέψεις, στα γραφεία των πολιτικών κομμάτων συνεχίστηκαν μέχρι αργά το βράδυ και τα επόμενα 24ωρα θα ενταθούν. Το ίδιο και οι μυστικές –και φανερές- στα σπίτια των πολιτικών αρχηγών αλλά και κορυφαίων πολιτικών παραγόντων της χώρας σε όλα τα κόμματα(και αποκόμματα)…

Πριν προχωρήσουμε θα αναφέρουμε μόνο τούτο. Πολύ βασικό και μείζονος σημασίας για τις επερχόμενες κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις και δεν  πρέπει να διαφύγει από την δίοπτρα κανενός μας και τούτο είναι το εξής γεγονός που ναι μεν πέρασε στα ψιλά αλλά όχι απαρατήρητο.

Ποιο είναι αυτό;  Μια είδηση που στα μεν μεγάλα ΜΜΕ ούτε καν αναφέρθηκε, στα δε παραδοσιακά (έντυπα) ΜΜΕ του παλαιό εκδοτικού κατεστημένου πέρασε στα ψιλά γράμματα. Ποια είναι η είδηση; Η συνάντηση του διοικητή της ΕΥΠ πρέσβη και πρώην στενού συνεργάτη του Κάρολου Παπούλια κ. Κωνσταντίνου Μπίκα. Και μάλιστα παρουσία του, φυσικού πολιτικού προϊστάμενου του,  Έλληνα πρωθυπουργού    Γιώργου Παπανδρέου. Λόγοι εθνικής ασφαλείας δεν επιτρέπουν τώρα να γίνεται επίδειξη γνώσεων και ενημέρωσης με αποκλειστική πληροφόρηση. Δεν είναι του χαρακτήρα μου άλλωστε. Όμως κρατείστε αυτή την συνάντηση καλά. Ειπώθηκαν πολλά και σημαντικά. Φρονώ πως κάποια από αυτά πρέπει να μάθουν και ορισμένοι πολιτικοί αρχηγοί.  Αν μη τι άλλο τουλάχιστον ο αρχηγός της μείζονος αντιπολίτευσης. Αυτά και εδώ σταματώ την συγκεκριμένη αναφορά. Άλλωστε όσα αποκαλύψαμε στο χθεσινό ρεπορτάζ μας ειδικά για αυτό το σημείο αρκούν. Τα περισσότερα δεν είναι ούτε της ώρας ούτε της παρούσης.

Το πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται είναι, δυστυχώς, προάγγελος κακών δυσμενών και εντελώς  αρνητικών πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων.

Η χώρα, με το λαό στα πεζοδρόμια και τις πλατείες,  έχει εισέλθει σε τροχιά πολιτικής αποσταθεροποίησης. Είναι κάτι που προσωπικά αναφέρω από τις αρχές Ιανουαρίου(11) περιγράφοντας –και παρακαλώ μην παρεξηγηθώ αλλά είναι αναγκαίο να αναφέρονται για την ιστορία αλλά και για τον αναγνώστη που διαβάζει πρώτη φορά- με γλαφυρό τρόπο αυτά που σήμερα έξι μήνες μετά, συμβαίνουν στην χώρα. Έρχεται κοινωνική αναταραχή λέγαμε από τις 21 Ιανουαρίου με ειδική ανάρτηση μας στην πρώτη σελίδα. Δέκα ημέρες μετά. Με νέα  πρωτοσέλιδη ανάρτηση προειδοποιούμε. Έρχεται κοινωνική αναταραχή. Λίγες ημέρες αργότερα μέσα στον Φεβρουάριο προειδοποιούμε «έρχεται κοινωνική εξέγερση» και στα τέλη Φεβρουαρίου επανερχόμαστε. «Έρχεται αιματοχυσία». Χθες ο επίτιμος της ΝΔ –τι παράδοξο και αυτό η κόρη με δικό της (από)κόμμα και ο μπαμπάς- επίτιμος στην ΝΔ- Κωνσταντίνος Μητσοτάκης προειδοποιεί «θα έχουμε νεκρούς» σε συνέντευξη του στην συνάδελφο Αλέξη Παπαχελλά. Τους ίδιους φόβους έχει σύσσωμη η πολιτική ηγεσία όλων των κομμάτων. Δεν το λένε για να μη τροφοδοτούν τους φόβους και οι φόβοι γίνουν εφιαλτική πραγματικότητα.  Δυστυχώς δεν απέχουμε πολύ από μια γενικευμένη αναταραχή.

Έρχονται τα χειρότερα και αυτό απέδειξαν οι χθεσινές μαραθώνιες πολιτικές διαβουλεύσεις μεταξύ Σαμαρά από την Τρίτη τα μεσάνυχτα μέχρι και λίγο πριν το διάγγελμα και των δυο. Ακούγοντας  Παπανδρέου και Σαμαρά,  φαινομενικά και προς στιγμή, φάνηκε να μπαίνει  τέρμα στην πρόθεση των δυο αρχηγών να βρουν μια κοινή συνισταμένη για μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας (οικουμενική μάλλον απέχει πολύ από τα δεδομένα της σημερινής πολιτικής πραγματικότητας) ώστε να  αποφύγουν τις εκλογές. Επαναλαμβάνουμε στην παρούσα φάση όσο περίεργο και αν ακούγεται, για να  το κάνουμε λιανά σαφές και καθαρό, τυχόν προσφυγή στις κάλπες, αν και οι εκλογές δίδει τέρμα στα αδιέξοδα, εν τούτοις  όσο περίεργο και αν ακούγεται, εκλογές αυτή την ώρα  θα είναι όχι απλά  καταστροφικές, αλλά ολέθρια επιλογή! Γιατί;

Δεν είναι μόνο το κόστος. Τα χρήματα δηλαδή που θα δαπανηθούν αυτή την συγκεκριμένη χρονική στιγμή είναι προκλητικά πολλά και η σπατάλη μεγάλη.  Ο τόπος δεν αντέχει ένα τέτοιο έξοδο! Είναι πολλά τα λεφτά και εθνική πρόκληση να δαπανηθούν για να καταλήξουν σε ποιους; Στους εκδότες! Στους μεγαλό δημοσιογράφους! Γιατί ας μη γελιόμαστε, τα χρήματα εκεί θα πάνε για αυτό πιέζουν  για εκλογές κάθε λίγο και λιγάκι τα γνωστά και μεγάλα παλιά και νέα  εκδοτικά συγκροτήματα! Γιατί είναι σίγουρο  κρατικά (από τα δάνεια της 5^ης δόσης) τα  χρήματα αυτά! Είτε 50 είτε 150.000.000 ευρώ είναι πολλά για να δοθούν για να γίνουν εκλογές.

Τη μερίδα του λέοντος θα πάρουν τα ήδη υπέρ και κατά  χρεωμένα κόμματα! Και αξίζει να σημειωθεί –γιατί αυτό το κρύβουν όλα τα κόμματα,   τα οποία έχουν προεισπράξει την κρατική επιχορήγηση του 2010 και του 2011 και το κυβερνών κόμμα και η  ΝΔ έχουν πάρει μερίδιο από την κρατική επιχορήγηση και του 2012!

Όλοι αυτοί που πιέζουν, σήμερα και στο μέλλον,  για εκλογές είναι αμετανόητοι κρετίνοι που απλά κοιτάνε να κάνουν αφαίμαξη οικονομική στα χρήματα της 5^ης δόσης! Μετά θα αρχίσουν να ζητάνε νέα δάνεια από τις τράπεζες, οι μεγάλοι εκδότες και οι καταχρεωμένοι, κρατικοί φορείς, και πριν έρθει ο Οκτώβριος θα μιλάνε πάλι για την 6^η δόση επειδή τα λεφτά θα τα έχουν φάει η συνήθεις ύποπτοι (τράπεζες και εκδότες) και ο λαός θα μείνει νέτος ρέστος. Άφραγκος! Να πεινά και να λιμοκτονεί στους δρόμους για ένα κομμάτι ψωμί.  Είναι πρόκληση κύριε Πρωθυπουργέ να λες από το βήμα τις βουλής και μέσω διαγγελμάτων ότι κατανοείς τον πόνο των πολιτών όταν εσύ καθημερινά τρως χλιδάτα καθημερινά το ίδιο και η οικογένεια σου και οι οικογένειες των βουλευτών και των στενών συνεργατών σου. Και το ίδιο ισχύει και για τους λοιπούς εθνοπατέρες! Είναι πρόκληση κύριοι να λέτε τέτοιες ανοησίες γιατί εσείς καθημερινά στρώνετε τραπέζι! Και δεν είναι καθόλου λαΪκισμός! Είναι η αλήθεια! Η σκληρή πραγματικότητα. Μαζευτείτε απλά. Τα χρήματα λοιπόν της 5^ης και 6^ης, (μετά θα έχουμε ήδη πάει και επίσημα στην ανακοίνωση της πτώχευσης) θα τα τρώνε τα κοράκια των μεγαλοεργολάβων και των εκδοτών! Μέσω τραπεζών και άλλων υπόγειων καναλιών και διαδρομών…

Τα χρήματα, την ώρα  που κόσμος φωνάζει, κραυγάζει ύστατη φωνή διαμαρτυρίας, και προειδοποιεί,  πριν αρχίζει να χάνει την ψυχραιμία του. Λαός πεινασμένος είναι ικανός για όλα! Εδικά ένας λαός που καταπονείται από τις  τράπεζες και δια αυτών από τους  μεγαλοεργολάβους και τους κρατικοδίαιτους. Μεγαλοεκδότες. Κόμματα και ότι περισσεύει στον κρατικό κορβανά θα  πάει στις συντάξεις και στους μισθούς. Χρήματα για ανάπτυξη μηδέν!    Τα χρήματα αντί να δοθούν για ανάπτυξη να κινηθεί η αγορά θα πάνε σε όλο αυτό το συνονθύλευμα συμφερόντων. Αν δεν  πέσει χρήμα στις μικρομεσαίες τάξεις, στον απλό εργαζόμενο, στον μισθωτό, στο μικρό επιχειρηματία για να κινηθεί η αγορά, η  Ελλάδα θα συνεχίσει να αργοπεθαίνει στις πλατείες. Αν δεν πέσει χρήμα στην μικρομεσαία τάξη  να ανασάνει λίγο ο κάθε  οικογενειάρχης η κατάσταση θα χειροτερέψει. Και όμως όλα τα αρπαχτικά επειδή βλέπουν τι έρχεται ακονίζουν με έντονες παρασκηνιακές, θολές και βρόμικες  διεργασίες, τα μαχαίρια τους και ετοιμάζουν τους προσωπικούς τους λογαριασμούς οι οποίοι φουσκώνουν  προκλητικά.  Βλέπουν όλοι αυτοί την εθνική καταστροφή με την – τυπική – ανακοίνωση της πτώχευσης της χώρας, διότι τώρα βρισκόμαστε σε καθεστώς ελεγχόμενης πτώχευσης, για αυτό και  τρέχουν ως αρπαχτικά να κατασπαράξουν ότι  μπαίνει στα κρατικά  ταμεία με  τα δάνεια!   Αυτή δυστυχώς είναι η αλήθεια και ο κόσμος το γνωρίζει. Πολύ καλά!

Για αυτό και η κατάσταση θα χειροτερεύει κάθε ημέρα και πιο πολύ. Χθες στην Αθήνα στα    Γιάννενα και σε άλλες μικρές πόλεις απλά είδαμε - πέρα από τα στημένα προβοκατόρικα επεισόδια που στόχο είχανε να μην φτάσει η μάζα των διαδηλωτών στην βουλή – μόνο την αρχήν όσων  δύσκολων έρχονται.

Ο λαός με το δίκιο του θα εξαγριωθεί όσο βλέπει το  πολιτικό σύστημα (πολιτικούς, κρατικούς λειτουργούς, εκδότες, δημοσιογράφους) να βυσσοδομεί χυδαία και να ετοιμάζεται να κατασπαταλήσει το  δανεικό (κρατικό) χρήμα!

Όχι ούτε μάντης –κακών δυστυχώς είμαι ούτε το χάρισμα έχω – απλή ανάλυση πολιτικών δεδομένων και διασταύρωση πληροφοριών από μυστικές εκθέσεις που κυκλοφορούν εδώ και εκεί Αμερικανών, Ρώσων, και Ευρωπαίων κάνουμε. Τίποτε περισσότερο τίποτε λιγότερο. Διασταύρωση,  σύγκριση, και ταυτοποίηση  πληροφοριών βάζουμε σε μια σειρά. Αυτό είναι όλο ως απάντηση στα προσωπικά σχόλια και email που λαμβάνω ειδικά για το χθεσινό μου ρεπορτάζ –editorial. Το οποίο δικαίως τρομάζει η ακρίβεια των πληροφοριών και των γεγονότων που ξετυλίξαμε.

Τα προσεχή 24ωρα και όσο ο κόσμος θα αντιλαμβάνεται ότι είναι όλοι τους αμετανόητοι! Και 230 βουλευτές (αφαιρώ ένα μικρό ποσοστό αυτών που συναισθανόμενοι το ηθικό και  πολιτικό  βάρος) θα παραιτηθούν από  τα κόμματα της ΝΔ του ΠΑΣΟΚ και ίσως του ΛΑΟΣ (για τις εντυπώσεις)!

Και πάμε τώρα στις ερχόμενες και επερχόμενες πολιτικές εξελίξεις.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

Αλέξανδρος Στεφανόπουλος- ΛΥΣΕΙΣ.., ΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ..

Υπάρχουν και άλλες λύσεις κύριε Αντώνη Σαμαρά εκτός από εκλογές

Δευτέρα, 20 Ιούνιος 2011 14:18 | Συντάχθηκε απο τον/την Greekamericannewsagency.com |  |  | 

 Από τον Αλέξανδρο Στεφανόπουλο

Συνεχίζοντας την ανάλυση μας για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα εξ αρχής θα πρέπει να τονισθεί ότι Παπανδρέου και Σαμαράς έχασαν μια ιστορική ευκαιρία. Να παραχωρήσουν την πολιτική διακυβέρνηση και εξουσία σε ανθρώπους της μεγαλύτερης δυνατής κοινωνικής αποδοχής, ήρεμα και χωρίς πολιτικές και κοινωνικές αναταραχές. Έχασαν τη μεγάλη ευκαιρία να αποτρέψουν μια βίαιη ανατροπή του πολιτικού συστήματος.  Αυτά που συνέβησαν από την Κυριακή 12 Ιουνίου μέχρι και το φιάσκο με την υπαναχώρηση του κ. Γιώργου Παπανδρέου να παραιτηθεί της πρωθυπουργίας και να σχηματισθεί μια κυβέρνηση, έστω στηριζόμενη, έστω ως τελευταία ευκαιρία, από το υπάρχον πολιτικό σύστημα δεν έχουν ιστορικό προηγούμενο. Αυτά μόνο στο κόσμο των καρτούν μπορεί να συμβαίνουν.  Και όλα αυτά γιατί; Για να φτάσουμε στον ανασχηματισμό της 18^ης Ιουνίου! Αν είναι δυνατόν!

Είναι αδιανόητο, όσο και αν ακούγεται, «τραβηγμένο» στην παρούσα φάση, τυχόν προσφυγή στις κάλπες, με την κοινωνία οργισμένη θυμωμένη και στους δρόμους, χωρίς ελπίδα για το αύριο, χωρίς παρόν, χωρίς ευοίωνο μέλλον, έτοιμη,  ως ηφαίστειο που θα  εκραγεί -το σπίρτο λείπει που θα ανάψει την φλόγα- απλά θα εδραιώσει και θα νομιμοποιήσει και θεσμικά την ακυβερνησία.

Είναι τεράστιο πολιτικό λάθος, κύριε Σαμαρά, αν και σύρθηκες από τις περιστάσεις, να επιζητείς εκλογές! Αυτό θέλει πλέον και ο Γιώργος Παπανδρέου μια αξιοπρεπή θεσμική αιτία εξόδου και διαφυγής από τις ευθύνες για την κατάσταση της χώρας!

Αν πάει η χώρα σε εκλογές, ξέρεις πολύ καλά, φίλτατε κύριε  Αντώνη Σαμαρά (και παλαιέ φίλε…  για να σου θυμίσω ναι εκείνος ο νεαρός τότε δημοσιογράφος που σου είχε φέρει να γνωρίσεις  κάποτε στα γραφεία στην πλάκα  ο  αείμνηστος  ο Στέφανος  Στεφανόπουλος, μαζί με την κόρη του κ. Κλείτου την Λίνα  αυτός είμαι) λόγω και των δικών σου προσωπικών δεσμεύσεων προς τους ευρωπαίους εταίρους μας –ομογάλακτους και ομοϊδεάτες  της ΝΔ- θα τις κερδίσει αναγκαστικά το πρώτο κόμμα που εκ των πραγμάτων και εξ ανάγκης θα είναι το κόμμα που ηγείσαι! Ε και; Τι έγινε; Την επομένη, της ορκωμοσίας της κυβέρνησης σου- άραγε με ποια στελέχη; τι έμεινε πια στην παράταξη; Για να χρησιμοποιήσεις; -  μήπως δεν γνωρίζεις από τώρα τι θα γίνει;

Ό,τι άφησαν στην μέση με τον Κώστα Καραμανλή, ο οποίος τόλμησε να θέσει στρατηγικές επιλογές για το μέλλον της χώρας στο διεθνές προσκήνιο, να σηκώσει κεφάλι –με το βέτο για τα Σκόποια, την συμφωνία για τους αγωγούς με τον Πούτιν,  και την Ελληνογαλλική συμμαχία με τον Σαρκοζί – είδες πολύ καλά τι έγινε!  Κάψανε την Αθήνα, (και αυτό απλώς ήταν το μήνυμα και η πρόβα generale όπως έγραφα το  Δεκέμβριο του 2008) ποιοι;   Εκείνοι που κυβερνούν τον κόσμο και σχεδιάζουν για εμάς χωρίς εμάς και πριν από εμάς,  αυτοί οι ίδιοι που κρατούν γερά τα ηνία σε διάφορα κέντρα εξουσίας στην  Ελλάδα και έχουν έτοιμο ετοιμοπόλεμο στρατό  στο εσωτερικό της χώρας με 100αδες πάνοπλους εισαγόμενους μισθοφόρους με τον μανδύα και την προβιά του (λαθρό)μετανάστη, θα εκμεταλλευτούν το μαζικό κοινωνικό κίνημα των δίκαιων Ελλήνων πολιτών που πλήττονται οικονομικά, και την κατάλληλη στιγμή όταν πια η κατάσταση θα είναι ανεξέλεγκτη, η χώρα δεν θα αιματοκυλισθεί απλά! Θα αποσταθεροποιηθεί και γεωπολιτικά! Με την πρώτη αναμπουμπούλα -και οφείλεις να  το γνωρίζεις αυτό, φίλτατε Αντώνη Σαμαρά, ζήτα ενημέρωση από τον πρέσβη κ. Μπίκα και θα σου πουν. Tην δικαιούσαι έτσι και αλλιώς θεσμικά ως αρχηγός της μείζονος αντιπολίτευσης και δεύτερος τη τάξη στην πολιτική ιεραρχία, αυτά που είπε σε Παπανδρέου και Παπούλια – οι «φίλοι» και γείτονες μας θα  «επέμβουν» παρομοίως να «διασώσουν» τους αυτοαποκαλούμενους και αυτοχαρακτηριζόμενους  «Τούρκους» Μουσουλμάνους της Θράκης. Μια από τα ίδια δηλαδή όπως και με την Κύπρο το 1974. Και τότε μπροστά στην νέα εθνική καταστροφή οι δανειστές μας τι θα κάνουν; Ειδικά σύμφωνα με όσα αναφέρουν τα άρθρα 4 και 14 του μηνομονίου 1 που παρανόμως η Βουλή ψήφισε τον Μάιο του 2010!

Φίλτατε Αντώνη Σαμαρά, εσύ ο εγγονός της Πηνελόπης Δέλτα, θα μείνεις στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός της αιματοχυσίας και της εθνικής καταστροφής! Υπάρχει λόγος που πρέπει να γίνει αυτό και αν ρωτήσεις κοινούς μας φίλους και ακαδημαϊκούς που ξέρουν να μελετούν τα σχέδια της αποσταθεροποίησης του Χένρι Κίσιγγκερ από το 1976 οργανωμένα, προωθημένα μέσω ΕΛΙΑΜΕΠ (και λοιπά άλλα κέντρα εντός και εκτός Ελλάδος αμερικανικά και μη think tank) και δοκιμασμένα με 10αδες σενάρια και ασκήσεις επί χάρτου στα κέντρα λήψης και αποφάσεων,  θα σου πουν το γιατί θα γίνουν έτσι ακριβώς, όπως τα αναφέρουμε…

Πέραν αυτών, που όσο και αν μοιάζουν με θεωρίες συνωμοσίας είναι αυτή και η μοναδική αλήθεια, τι περισσότερο θα πράξεις σε πολιτικό και οικονομικό  επίπεδο, αν δεν λάβεις ριζικά διαφοροποιημένες θέσεις. Τι θα πει επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου; Σε τι επαναδιαπραγμάτευση;

Όχι, φίλε Αντώνη, ο κόσμος που είναι στις πλατείες δεν είναι γιατί αντιδρά στα οικονομικά μέτρα, όπως σχεδιασμένα μεταδίδεται από τα πλήρως ελεγχόμενα κρατικοδίαιτα ιδιωτικά και δημόσια ΜΜΕ, αλλά γιατί αντιδρά στο μνημόνιο. Πρόσεξε λίγο τα ρεπορτάζ, τα μακρινά πλάνα και τις επιλεγμένες ατάκες που δημοσιοποιούνται και θα καταλάβεις πολλά. Μπες λίγο μέσα στην ιστοσελίδες και τα social networks και εκεί θα καταλάβεις τι πραγματικά ζητά το πλήθος και ο λαός που καπελώνεται συστηματικά από σχέδιο του οργανωμένου ΠΑΣΟΚ που επιχειρεί να καπελώσει το μαζικό πατριωτικό λαϊκό  κίνημα, το οποίο δεν είναι ούτε αριστερό, ούτε δεξιό, είναι απλά πατριωτικό! Έλληνες θυμωμένοι, οργισμένοι και αγανακτισμένοι σκεπτόμενοι πολίτες! Αυτός είναι ο λαός  που βλέπεις. Πίσω από την κινούμενη και διαρκώς μετακινούμενη λαοθάλασσα υπάρχουν πρόσωπα. Υπάρχουν οικογένειες. Υπάρχουν αξίες. Οράματα που το υπάρχον πολιτικό σύστημα πρόδωσε οργανωμένα και προσχεδιασμένα από την γενιά του 114 και του πολυτεχνείου μέχρι σήμερα. Αυτή είναι η αλήθεια, φίλτατε Αντώνη Σαμαρά.

Μακριά από τις εκλογές. Όχι γιατί τις φοβάσαι, αλλά διότι θα είναι η θρυαλλίδα που θα ανάψει το φυτίλι για την φωτιά που θα κατακαύσει την Ελλάδα! Ναι οι εκλογές είναι η απάντηση στα αδιέξοδα για τις δημοκρατίες! Ποιος όμως πιστεύει ότι στην Ελλάδα υπάρχει αληθινή άμεση δημοκρατία; Ουδείς!  Άλλη οφείλει και πρέπει αυτή την ώρα να είναι η επιλογή σου και η επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου στον οποίο έλαχε να αποδημήσει το σάπιο και ανήθικο κράτος που δημιούργησε ο ίδιος του ο πατέρας από το 1981 μέχρι σήμερα! Αυτή είναι η μοίρα της ιστορίας για όποιον απλώς δημαγωγεί. Για τον πατέρα, Ανδρέα Γεωργίου Παπανδρέου, επεφύλαξε την πιο οδυνηρή έξοδο με την κατάπτωση στα χέρια  μιας γυναίκας της οποίας ήταν όμηρος -και των προσωπικών του παθών - μέχρι το τέλος  της ζωής του.

Για τον υιό και εγγονό της δυναστείας Παπανδρέου επεφύλαξε την σκληρότερη τιμωρία: Να αποδομήσει, εκθεμελιώσει και ξεριζώσει ότι με ψέμματα, ανηθικότητα και πολιτική ανωριμότητα οικοδόμησαν οι πρόγονοι  του σε αυτή την χώρα φτιάχνοντας ένα (πράσινο ενιότε και γαλάζιο κράτος) αιχμάλωτο στους κόκκινους προνομιούχους  συνδικαλ(η)στές,  κράτος!  Η πλέον σκληρή τιμωρία να αναγκάζεσαι από το αμίμητο και πολιτικά ασύδοτο «Τσοβόλα δώστα όλα» του πατρός Ανδρέα Παπανδρέου,  να πηγαίνεις στο πλέον άκρον άωτον  «Γιώργο πάρτα όλα πίσω τώρα»! βλέπεις οι Αμερικανοί,  Ευρωπαίοι,  Γερμανοί, Γάλλοι και Πορτογάλοι έκαναν υπομονή. Έδιναν. Έδιναν. Μέχρι που ήρθε η ώρα να τα πάρουν όλα πίσω και εις το 10απλάσιο! Με τους τόκους και τα πανωτόκια. Έτσι  έκαναν πάντα οι φίλιες μεγάλες  δυνάμεις από πάντα. Από το 1843 και εντεύθεν. Την ιστορία την γνωρίζετε και εσείς και ο λαός.  Η μεγάλη μαύρη αλήθεια που επιμελώς κρύβεται από το σημερινό σάπιο ανήθικο και βρόμικο πολιτικό εκδοτικό σύστημα είναι αυτή. Η Ελληνική κρίση δεν έχει καμία σχέση με την οικονομική διεθνή κρίση που φαινομενικά – και ουσιαστικά στην πραγμάτωση της κοινωνίας  - φαίνεται να εφάπτεται! Η ελληνική κρίση, όπως έχω ξανά γράψει, είναι κρίση ταυτότητας. Κρίση εθνικά οντολογική. Κρίση υπαρξιακή. Κρίση αξιών και οράματος! Κρίση ηγεσία πνευματικής.

Υπάρχουν λύσεις, βατές και βιώσιμες,  αρκεί να τις  μελετήσουν- οι πολιτικοί - και να τις εφαρμόσουν!

Ως προς το ζήτημα της οικονομίας, δημόσια έχουν κατατεθεί, από απλούς ανθρώπους που έχει αναδείξει η κοινωνία των πολιτών,-για αυτό σου λέω είστε πολύ πίσω όλοι οι έχοντες και κατέχοντες του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος -  όπως οοικονομολόγος Δημήτρης Καζάκης.  Ή όπως αυτές που έχει αναλύσει ο Βασίλης Βιλιάρδος. Υπάρχουν και άλλες πολιτικές λύσεις που έχει καταθέσει ο απλός λαός. Ο Ελληνικός  λαός!  Αν ενδιαφερόσασταν και είχατε πραγματική θέληση να αφουγκραστείτε το λαϊκό αίσθημα και να ακούσετε την  πραγματική κοινή γνώμη, όχι την φιλτραρισμένη μέσα από τα ελεγχόμενα κρατικά και ιδιωτικά ΜΜΕ ή τις κατά παραγγελία δημοσκοπήσεις από τα κόμματα, θα είχατε ακούσει και θα είχατε πληθώρα επιλογών όχι μόνον για την οικονομία και την διαχείριση της στο πλαίσιο της παγκόσμιας οικονομικής κατάστασης, η Ελλάδα απλά είναι το πείραμα και το πρώτο τουβλάκι στο ντόμινο που θα πέσει, αλλά και στο πολιτικό επίπεδο. Υπάρχουν προτάσεις, όπως αυτές του Γιώργου Κοντογιώργη και 10αδων άλλων αληθινών Ελλήνων πατριωτών,  όπως αυτές του  διεθνούς κύρους νομικού Sir Βασίλειου Μαρκεζίνη.  Στο υπαρξιακό και κοινωνικό επίπεδο, οι θέσεις και οι προτάσεις του Χρήστου Γιανναρά. Ο κατάλογος ατέλειωτος και μεγάλος. Με δυνατότητα μεγάλων επιλογών αλλά δεν θέλετε.  Θα μπορούσα να αναφέρω 100αδες έλληνες διαπρεπείς που είναι έτοιμοι να βοηθήσουν και μάλιστα αμισθί!

Ποιος από εσάς, φίλτατε Αντώνη Σαμαρά –εσύ ίσως να το έκανες- θα δεχόταν για μια 15ετια και όσο διαρκέσει η οικονομική  κρίση να μην λαμβάνει μισθό, όπως ο Ιωάννης Καποδίστριας; Ποιος; Βρες μου έναν! Αυτοί που θα το δέχονταν σήμερα είναι εκτός βουλής! Αυτή είναι η αλήθεια, κύριοι! Αυτή είναι η αλήθεια, φίλε Αντώνη Σαμαρά! Όσο και αν πικραίνουν τα λόγια και τα γραφόμενα αυτή είναι η αλήθεια, φίλε Αντώνη Σαμαρά. Εσύ μπορεί να θέλεις; Το ζήτημα είναι μπορείς να κάνεις την υπέρβαση, λέξη σήμερα ξεχασμένη από το λεξιλόγιο σου αλλά τότε στην πολιτική άνοιξη ήταν η καραμέλα που εύγεστα δοκιμάζαμε όλοι, ακούγοντας σε να μας μιλάς στις συναντήσεις εκείνες στο κτήριο στην πλάκα ή στα δικά σου γραφεία στο Κολωνάκι… Ναι, φίλε Αντώνη Σαμαρά,  γύρνα σελίδα και κοίτα σε εκείνα τα χρόνια και εκείνες τις στιγμές, μη τις απεμπολείς,  αν θέλεις να μείνεις κα να προσφέρεις στην πατρίδα!

Σε ότι αφορά την δυαρχία  Αντώνη Σαμαρά – Γιώργου Παπανδρέου

Παπανδρέου και Σαμαράς οφείλουν, όσο ακόμα ελέγχουν την κατάσταση  στο εσωτερικό των κομμάτων τους,   να προσπαθήσουν να καταβάλουν όλες εκείνες τις προσπάθειες για την συγκρότηση κυβέρνησης με την μεγαλύτερη εθνική και κοινωνική αποδοχή. Μια κυβέρνηση που θα απαρτίζεται από μη πολιτικά πρόσωπα! Θα πρέπει να απαρτίζεται και  από τεχνοκράτες, αλλά και νομικούς με υψηλό κύρος και γνώση του διεθνούς δικαίου, όπου θα επαναδιαπραγματευθούν  όχι το μνημόνιο 1 αλλά τους όρους υπό τους οποίους δανείσθηκε η Ελλάδα. Το μνημόνιο 1 θα πρέπει να επιστραφεί πίσω στους εμπνευστές και συντάκτες ως Απαράδεκτο!  Μια κυβέρνηση με πρόσωπα έντιμα και καθαρά, επαναλαμβάνω, με την ευρύτερη λαϊκή, κοινωνική και εθνική αποδοχή που θα αποδεχθεί ο λαός με μια βασική και ουσιαστική εντολή. Να κυβερνήσει την χώρα με δυο βασικούς άξονες. Αφενός την επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου που η βουλή παράνομα ψήφισε τον Μάϊο του 2010 και αφετέρου την αναδιοργάνωση του ελληνικού κράτους. Για την ακρίβεια την επανίδρυση εξ αρχής του κράτους.

Ειδικότερα ως προς την κυβέρνηση εθνικής ευθύνης (σωτηρίας, ενότητας,  οικουμενική όπως θέλουν ας την  βαφτίσουν λίγο ενδιαφέρει αλλά ) που πάντως  θα πρέπει να δουλέψει με γνώμονα το εθνικό συμφέρον.

Θα πρέπει να είναι κυβέρνηση μακράς πνοής, ώστε να φέρει εις πέρας το δύσκολο έργο, όχι επιβολής των δυσβάσταχτων οικονομικών μέτρων εξόντωσης του ελληνικού λαού, αλλά επαναδιαπραγμάτευσης σε κάθε επίπεδο –και κατ άρθρο -  και ειδικά απάλειψης από το μνημόνιο 1 άρθρων που θέτουν υπό αμφισβήτηση την εθνική κυριαρχία ( βλ. άρθρα  4 και 14). Να κυβερνήσει την χώρα και να επαναδιαπραγματευθεί εξ αρχής με όρους και προϋποθέσεις που θα υπηρετούν το εθνικό συμφέρον. Δεύτερη και βασική κατεύθυνση αυτής της έκτακτης κυβέρνησης θα πρέπει να είναι η αλλαγή, εκρίζωση εκ θεμελίων του πολιτικού συστήματος. Νέα αναδιάταξη και ιεράρχηση  κυρίως  της πολιτικής τάξης  στην χώρα. Κοντολογίς. Επανίδρυση  εξ αρχής  του ελληνικού κράτους εκεί που το άφησαν οι προκάτοχοι κυβερνήτες προ του 1843 και προ της Βαυ(ρ)βαρό-ποίησης του.

Ως προς την αναδιοργάνωση του ελληνικού κράτους αυτό που σήμερα απαιτεί καθολικά ο ελληνικός λαός, είτε βγαίνει στην πλατεία είτε όχι, είναι ριζικές, ουσιαστικές και εκ θεμελίων τομές στην αναδιοργάνωση και επανίδρυση  του ελληνικού κράτους. Ήτοι:

 Με δημοψήφισμα να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός

1. αν εγκρίνει και αν αποδέχεται  τα Μνημόνια 1 + 2(μεσοπρόθεσμο)

1. αν θέλει επανίδρυση του Ελληνικού κράτους  και άρα  ειδικότερα να ερωτηθεί

Α) Με  ποιο από όλα τα πολιτεύματα θέλει κυβερνάται  και να προηγηθεί ενημερωτική καμπάνια για κάθε πολίτευμα.Β) αν θέλει νέο καταστατικό χάρτη(σύνταγμα)Γ) Αν θέλει ριζική και εκ θεμελίων  αναδιοργάνωση και επανίδρυση του κράτους.Αν ναι πολίτης θα πρέπει να ερωτηθεί αν συμφωνεί  στην θεσμοθέτηση με συνταγματική ρύθμιση(και τις εν συνεχεία απαραίτητες νομοθετικές ρυθμίσεις)  για τα εξής βασικά και ουσιαστικά που αλλάζουν την μορφή διακυβέρνησης της χώρας και λειτουργίας  του κράτους:

1. Συντακτική εθνοσυνέλευση  με κοινωνική αντιπροσώπευση στο Σώμα της Εθνοσυνέλευσης με στόχο την κατάρτιση νέου συντάγματος και πρόβλεψη στο νέο σύνταγμα μόνιμου χαρακτήρα του σώματος της Εθνοσυνέλευσης. Αν ο λαός πει ναι, ο νομοθέτης-που είναι η βουλή – θα πρέπει να συντάξει νόμο με τους όρους και τις προϋποθέσεις λειτουργίας αυτού του ανώτερου λαϊκού αντιπροσωπευτικού σώματος του κυρίαρχου λαού.

2. Ίδρυση σώματος γερουσίας 5ετούς θητείας με έναν Γερουσιαστή ανά περιφέρεια(ή νομό). Η γερουσία θα λειτουργεί ως  ελεγκτικό, εποπτικό και επικυρωτικό σώμα της πολιτικής, νομοθετικής, δικαστικής  και εκτελεστικής εξουσίας.  Απαραίτητος όρος  και αυστηρή προϋπόθεση  το σώμα της γερουσίας να  απαρτίζεται από μη πολιτικά πρόσωπα που έχουν χρηματίσει σε κρατικό ή πολιτικό αξίωμα τα τελευταία  40 ή 50 χρόνια. Κάθε γερουσιαστής,  λόγω της υφής και της σημασίας της θέσης θα έχει το δικαίωμα μιας και μόνον θητείας, έτσι θα αποφεύγονται και θα περιορίζονται τα κρούσματα διαφθοράς. Το σώμα της Γερουσίας αλλά και ο εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας  θα προβλεφθεί με ειδικό άρθρο στο νέο σύνταγμα.

3. Μείωση βουλευτών από 300 σε 200 η οποία θα διασφαλίζεται συνταγματικά.

4. θεσμοθέτηση του δημοψηφίσματος με ειδικό άρθρο που  στο νέο σύνταγμα που θα παρέχει την δυνατότητα στους πολίτες να παρεμβαίνουν και να επανακαθορίζουν πολιτικές  ή  με δυνατότητα κατάργησης ενός νόμου με την συγκέντρωση υπογραφών  σε ποσοστό που θα κρίνει ο νομοθέτης και πάντως σίγουρα αντιπροσωπευτικό του εκάστοτε εκλογικού σώματος.

5. κατάργηση με συνταγματική ρύθμιση της βουλευτικής ασυλίας και κάθε μορφή ασυλίας σε κάθε έναν που έχει χρηματίσει στο δημόσιο ή υπήρξε  ανώτατος  κρατικός  λειτουργός.6.  ίδρυση και θεσμοθέτηση ανεξάρτητης επιτροπής λογιστικού ελέγχου του δημόσιου χρέους από το 1975 και εντεύθεν.

7. ίδρυση και θεσμοθέτηση ανεξάρτητης επιτροπής ελέγχου δημοσίου χρήματος από το 1975 και εντεύθεν. Έργο της επιτροπής αυτής ο έλεγχος όλων των μεγάλων σκανδάλων. Τελική ψηφοφορία  απόδοσης ετυμηγορίας για την παραπομπή ή όχι στην δικαιοσύνη γίνεται  από σώμα  κληρωτών ενόρκων, ύστερα από κλήρωση. Ξεχωριστό σώμα ενόρκων για κάθε υπόθεση. Εν δυνάμει υποψήφιοι όλοι οι πολίτες πλην εκείνων που συμμετείχαν σε κρατικές θέσεις ή χρημάτισαν πολιτικοί. Η κλήρωση για τον ορισμό του σώματος των κληρωτών  ενόρκων  γίνεται δημόσια και με live σύνδεση σε όλα τα ΜΜΕ.

8. Με συνταγματική ρύθμιση περιορίζεται στο ελάχιστο  η κρατική παρέμβαση στην λειτουργία και το έργο της δικαιοσύνης και αυστηροποιείται με συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις  ο ανεξάρτητος χαρακτήρας της.

9.ως προς τα άλλα θεμελιώδη ζητήματα της ριζικής  αναμόρφωσης, και ουσιαστικής  επανίδρυσης  του κράτους(φορολογία, δημόσιο, ΔΕΚΟ, ελάχιστον εισόδημα, μετανάστες, άμεση δημοκρατία, κτλ) υπάρχουν ήδη κατατεθειμένες  προτάσεις, ειδικών επί μέρους επιστημόνων   που έχουν διαμορφωθεί μέσα από τον δημόσιο διαδικτυακό διάλογο και άρα υπάρχει πληθώρα επιλογών και για το σύστημα φορολογίας

Συνεχίζεται...

Γιώργος Κοντογιώργης, Κάλεσμα στην κοινωνία των πολιτών.

ΤΡΊΤΗ, 7 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011

 Τι πρέπει να αλλάξει, πως πρέπει να δράσουμε

Α) Το πλαίσιο του διακυβεύματος

Μην τρέφουμε αυταπάτες. Οι διαδηλώσεις και οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στους δρόμους και στις πλατείες είναι αδιέξοδες, διότι δεν αίρουν την αιτία του προβλήματος, που είναι η μονοπωλιακή συγκέντρωση του συνόλου της πολιτικής εξουσίας στα χέρια των νομέων  του κράτους. Όταν η κοινωνία των πολιτών, έχοντας εκτονωθεί ή εξαντληθεί, θα επιστρέφει στα σπίτια της, οι πολιτικοί θα συνεχίζουν να διαλέγονται και να συναποφασίζουν με τους εσωτερικούς και τους εξωτερικούς φορείς των μηχανισμών (τους χορηγούς ισχύος, χρήματος, επικοινωνίας κλπ), που τους κρατούν όμηρους στην πολιτική επιφάνεια.

Είναι επείγον να αντιληφθούμε ότι θεμελιώδη αιτία του σημερινού προβλήματος αποτελεί το γεγονός ότι το πολιτικό σύστημα της νεοτερικότητας δεν είναι ούτε δημοκρατικό ούτε αντιπροσωπευτικό. Το πολιτικό προσωπικό κατέχει κατά τρόπο αδιαίρετο και την ιδιότητα του εντολοδόχου και του εντολέα, ενώ η κοινωνία των πολιτών είναι εγκιβωτισμένη στην ιδιωτική σφαίρα. Με όχημα το πολιτικό αυτό σύστημα και τον αναπόφευκτο εκφυλισμό του σε μια δυναστική κομματοκρατία, οι δυνάμεις που ορίζουν την παγκόσμια τάξη κατάφεραν να ελέγξουν το κράτος και να επιβάλουν την πολιτική τους κυριαρχία επί της κοινωνίας των πολιτών.

Το διακύβευμα του "Συντάγματος 2011" φέρνει για πρώτη φορά την κοινωνία πολιτών αντιμέτωπη με το σύνολο των (πολιτικών και άλλων) νομέων του κράτους. Αυτό καθεαυτό το γεγονός φανερώνει ότι το συλλογικό δεν συγκροτείται πια με όρους μάζας, αλλά αξιώνει να αποτελέσει το αθροιστικό γινόμενο των πολιτών. Η επιβεβαίωση της ατομικότητας μέσα στο συλλογικό μεταβάλει τον πολίτη από ενεργούμενο υπήκοο σε ελεύθερη και χειράφετη οντότητα που διαμορφώνει τις εξελίξεις. Από εξω-πολιτειακή δύναμη σε συστατικό μέρος της πολιτείας. Επομένως, είναι κατάδηλο ότι αποτελεί μέγιστο ψεύδος των στοχαστών της νεοτερικότητας ο ισχυρισμός ότι κράτος και πολιτικό σύστημα ταυτίζονται εκ φύσεως.

Β) Το πλαίσιο της αλλαγής.

 Υπό τις συνθήκες αυτές, η κοινωνία των πολιτών καλείται:

α) Να συνεκτιμήσει ότι ο τρόπος της εξωθεσμικής διαμαρτυρίας στις μέρες μας έχει "κοντά πόδια" για να αντιπαραταχθεί με τους γίγαντες της παγκόσμιας τάξης.

 Να έχουμε επίγνωση ότι ο χρόνος της αθέσμιτης λειτουργίας της συλλογικότητας είναι πεπερασμένος. Οι αθέσμιτες συλλογικότητες διαρκούν λιγότερο από την ανάγκη που τις γέννησε. Κινδυνεύουν είτε να εκφυλισθούν είτε να διεμβολισθούν από τις συντεταγμένες εξουσίες και τις δυνάμεις που αρνούνται την χειραφέτηση της κοινωνίας των πολιτών. Ο κίνδυνος αυτός είναι μεγαλύτερος όταν το διακύβευμα της κοινωνίας των πολιτών αναπτύσσεται σε μια μικρή χώρα και δεν συνάδει ούτε με την εσωτερική δυναμική των χωρών  του ηγεμονικού συμπλέγματος που καθορίζει τα παγκόσμια πράγματα ούτε, πολλώ μάλλον, με το συμφέρον τους.

β) να πάρει την πολιτεία στα χέρια της, να αξιώσει την αναστολή των άρθρων του Συντάγματος που αναιρούν την αντιπροσωπευτική αρχή της πολιτείας, που της αφαιρούν την ιδιότητα του εντολέα.

Να επεξεργασθεί προτάσεις νόμων που θα καταργούν τον κατοχικό χαρακτήρα του κράτους και τη δυναστική κομματοκρατία, που θα εξαρτούν το πολιτικό προσωπικό από την κοινωνία των πολιτών, που θα καταργούν την "ασυλία" του και θα το υπάγουν απευθείας στη δικαιοσύνη για τα πολιτικά του πεπραγμένα, που θα παρέχουν στον πολίτη δικαίωμα εννόμου συμφέροντος για τη βλάβη που θα του προκαλούν οι φορείς της διοίκησης και το πολιτικό προσωπικό. Να επεξεργασθεί, τέλος, τις πολιτικές κατευθύνσεις μέσα στις οποίες θα υποχρεούται η πολιτική εξουσία να κυβερνήσει.

γ) Στο πλαίσιο αυτό, να διατυπωθούν με "νομοθετική" σαφήνεια τα αιτήματα και να είναι ρεαλιστικά.

Ρεαλιστικά και αναγκαία θεωρώ, υπό τις παρούσες συνθήκες, τα εξής:

- Να καταργηθεί η ασυλία και οι νόμοι περί ευθύνης του πολιτικού προσωπικού. Να υπαχθεί το πολιτικό προσωπικό για τη βλάβη που προκαλεί η πολιτική του δράση στην κοινό δίκαιο με την επιβαρυντική επισήμανση ότι το πολιτικό αδίκημα βλάπτει δυσανάλογα πολλούς σε σχέση με το κοινό αδίκημα. Το αρμόδιο δικαστήριο να απαρτίζεται από κληρούμενο σώμα δικαστών με τη συμμετοχή ενόρκων πολιτών.

- Να θεσμοθετηθεί η αρμοδιότητα του "ελέγχειν" το πολιτικό προσωπικό (και επίσης της διοίκησης και της δικαιοσύνης) από το ειδικό προς τούτο διακστήριο. Ο έλεγχος να αφορά και τα άτομα (π.χ. τον βουλευτή ανά εξάμηνο από κληρούμενο σώμα πολιτών της εκλογικής του περιφέρειας) και τα πολιτειακά σώματα (λ.χ. τη βουλή, την κυβέρνηση κλπ).

-Να εισαχθεί η πολιτική ευθύνη (το "ευθύνειν") του πολιτικού προσωπικού για τις πολιτικές του πράξεις (ή παραλήψεις), οι οποίες βλάπτουν την κοινωνία των πολιτών. Να διατυπωθεί με σαφήνεια ότι σκοπός του "πολιτεύεσθαι" είναι το συμφέρον (του έθνους) της κοινωνίας και όχι (του έθνους) του κράτους. Δεν νοείται τον 21ο αιώνα να ζούμε σε καθεστώς προγενέστερο εκείνου του Σόλωνα.

- Να αναγνωρισθεί στον πολίτη δικαίωμα "εννόμου συμφέροντος" για τη βλάβη που του προκαλούν οι φορείς της διοίκησης, της δικαιοσύνης και το πολιτικό προσωπικό.Απέναντι στον πολίτη, να ευθύνεται ευθέως ο διοικητικός, δικαστικός και πολιτικός αξιωματούχος και, όλως επικουρικώς, το κράτος.

- Να αξιωθεί η υποχρεωτική έκφραση γνώμης (της βούλησης) της κοινωνίας των πολιτών πριν από κάθε πολιτική απόφαση (κυβερνητική ή νομοθετική) καθώς και η δυνατότητά της να εγείρει ζητήματα πολιτικής που εκτιμά ότι χρήζουν αντιμετώπισης (π.χ. η αποτελεσματική λειτουργία της διοίκησης).  Πρακτικά θα μπορούσε να αξιοποιηθεί η επιστημονική δυνατότητα των δημοσκοπήσεων, δεν χρειάζεται να μαζεύουμε κάθε φορά όλη την κοινωνία στην πλατεία Συντάγματος. Πριν από τη λήψη οποιαδήποτε απόφασης να είναι υποχρεωτική η δημοσκόπηση της κοινωνίας για το τι θέλει. Ή, ακόμη περισσότερο, να δημιουργηθεί ένας διαρκής δημοσκοπικός Δήμος, ο οποίος θα συζητά και θα αποφαίνεται για τα προβλήματα της χώρας σε πολιτικό επίπεδο. Αυτό είναι ένα από τα πολλά παραδείγματα ρυθμίσεων που θα έκαναν εφικτή τη μετάβαση σε μια σχετική προσομοίωση αντιπροσώπευσης. Αλλά είναι απαραίτητο η κοινωνία πολιτών να εισέλθει θεσμικά στην πολιτική. Να συμμετέχει στις αποφάσεις.

- Θα προκύπτει έτσι τι θεωρεί η κοινωνία των πολιτών συμφέρον της και τι όχι. Στον παρόντα χρόνο θα αρκούσε η υποχρεωτικότητα της γνώμης και όχι ο υποχρεωτικός της χαρακτήρας για την πολιτική εξουσία. Το "ελέγχειν" και το "ευθύνειν' σε συνδυασμό με την εκλογική διαδικασία, θα εξισορροπεί την βούληση της πολιτικής εξουσίας να αυτονομείται.

-Να αξιωθεί από τη Βουλή να παραιτηθεί από την καταχρηστική της "αρμοδιότητα" να νομοθετεί για ζητήματα πολιτικής ευθύνης των μελών της και ιδίως να εμπλέκεται στη διαχείριση των ευθυνών τους. Να υπαχθούν όλες οι υποθέσεις ασυλίας και σκανδάλων από τη μεταπολίτευση και εντεύθεν στη δικαιοσύνη. Οι υποθέσεις που ανάγονται στο "ευθύνειν" των πολιτικών, από τη φύση τους, δεν παραγράφονται.

- Τα περισσότερα από τα παραπάνω δεν απαιτούν αναθεώρηση του Συντάγματος. Ειδάλλως, η κοινωνία των πολιτών να αξιώσει την αναστολή των άρθρων του Συντάγματος που επιφυλάσσουν στην πολιτική εξουσία την ιδιότητα του εντολέα.

Γ) Το πλαίσιο της πολιτικής δράσης.

Έχοντας ως δεδομένο ότι το πολιτικό σύστημα της νεοτερικότητας έχει εκπληρώσει την αποστολή του και μαζί του η αποτελεσματικότητα των παραδοσιακών εξω-θεσμικών τρόπων δράσης, προτείνω:

Η κοινωνία των πολιτών να περικυκλώσει ειρηνικά, αλλά μαζικά τη Βουλή (κατά προτίμηση σε ώρα ολομέλειας) και το Μαξίμου (όταν θα συνεδριάζει ο μονάρχης πρωθυπουργός με τους συνεργάτες του) και να αξιώσει την υπερψήφιση των νομοθετικών της προτάσεων. Εν ανάγκη να μην τους αφήσει να αποχωρήσουν εάν δεν τις ψηφίσουν ή να απαιτήσει την προσέλευσή τους γι'αυτό. Εάν η πολιτική εξουσία επιχειρήσει να εμποδίσει, με οποιονδήποτε τρόπο, την εκδήλωση του φρονήματος της κοινωνίας των πολιτών, στον τόπο της αυταρχικής πράξης, να κατακλιθούν όλοι ως ένα σώμα υπτίως στη γη. Το μόνο που θα επιτύχει είναι η ολοκληρωτική απονομιμοποίησή της. Το "κοινωνικό συμβόλαιο", που εγκιβωτίζει την κοινωνία των πολιτών στο καθεστώς του ιδιώτη, προϋποθέτει τη σιωπηλή έστω συναίνεσή της. Εάν αυτό αμφισβητείται μαζικά, τεκμαίρεται η διάρρηξή του, επομένως απαιτείται η εκ νέου απόφανση του σώματος της κοινωνίας των πολιτών. Σε κάθε περίπτωση, η πολιτική τάξη φάνηκε ανάξια της εν λευκώ εμπιστοσύνης που της δόθηκε από την κοινωνία των πολιτών και το χειρότερο καταχράσθηκε τον ρόλου της με ολέθρια αποτελέσματα για τη χώρα.  

Να συνεχίσει έτσι με επιμονή, ώσπου να κατοχυρωθεί ότι η βούληση της κοινωνίας των πολιτών θα διατυπώνεται θεσμικά και θα συνεκτιμάται υποχρεωτικά στις πολιτικές τους αποφάσεις. Να τους υπενθυμίσει με σαφήνεια ότι αυτή (η κοινωνία των πολιτών) αποτελεί τον λόγο ύπαρξης και του κράτους και του πολιτικού προσωπικού και της οικονομίας. Ότι η κοινωνία των πολιτών, και όχι το κράτος, ενσαρκώνει και διερμηνεύει το έθνος. Ότι το συμφέρον της κοινωνίας των πολιτών οφείλει να αποτελεί το μοναδικό "τέλος" της πολιτικής τους λειτουργίας. Ότι αυτή, η κοινωνία, και όχι αυτοί, οι πολιτικοί, είναι αρμόδια να μορφοποιήσει τις πολιτικές που θα συνάδουν με το κοινό συμφέρον.  Ότι η θέση της κοινωνίας είναι μέσα στην πολιτεία, όχι στις πλατείες. Και ότι ο χρόνος της εν λευκώ εξουσιοδότησης που τους παρέχει το σύστημα να διερμηνεύουν τη βούλησή της και να προσδιορίζουν το συμφέρον της έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.  Ήρθε η ώρα η κοινωνία των πολιτών να διεκδικήσει τη μεταβολή του πολιτικού συστήματος ώστε η ψήφος της να αποκτήσει αντιπροσωπευτικό (και όχι απλώς νομιμοποιητικό) περιεχόμενο. Αντί να δεοντολογεί, πιέζοντας την εξουσία να ενεργήσει υπέρ του κοινού συμφέροντος, να αναλάβει η ίδια την αρμοδιότητα της συναπόφασης. Να ανακτήσει το δικαίωμα του "ελέγχειν" και του "ευθύνειν" των πολιτικών, την ιδιότητα του εντολέα, αντί να αποδέχεται τον εγκλεισμό της στην ιδιωτική σφαίρα, αφήνοντάς τους να αλωνίζουν και να νέμονται το κράτος από κοινού με τους ποικιλώνυμους της διαπλοκής συγκατανευσιφάγους.  

Την ημέρα που η κοινωνία των πολιτών θα αποκτήσει επίγνωση των αιτίων του προβλήματος και θα διακηρύξει το τέλος του "κοινωνικού συμβολαίου" που της επέβαλαν μονομερώς οι νομείς του κράτους, που θα διατυπώσει με ρητό τρόπο την αξίωσή της να γίνει θεσμικός συντελεστής της πολιτείας και όχι υπήκοος, που θα αντιληφθεί ότι αποτελεί την πρωτογενή πηγή κάθε εξουσίας και, φυσικά, της δικής τους ύπαρξης, θα διαπιστώσει την αποτελεσματικότητα της δύναμής της. Την ημέρα εκείνη το πολιτικό προσωπικό θα κληθεί να επιλέξει ανάμεσα στο δρόμο της άρνησης και, συνακόλουθα, της οπισθοδρόμησης, ο οποίος θα το εκθέσει ανεπανόρθωτα ως αυταρχικό και στη μεταβολή του σε προσήλυτη θεραπαινίδα της κοινωνίας των πολιτών και απλό εντολοδόχο του συμφέροντός της. Στο διακύβευμα αυτό, το συγκριτικό πλεονέκτημα της κοινωνίας των πολιτών είναι ότι ο χρόνος του (μη δημοκρατικού και μη αντιπροσωπευτικού) πολιτικού συστήματος, που γέννησε η εξερχόμενη από τη μεσαιωνική δεσποτεία Ευρώπη, και της εκφυλιστικής του εκδοχής της κομματοκρατίας, έχει παρέλθει. Ούτε το ίδιο, ούτε η εξω-πολιτειακή δράση που επιφυλάσσεται στην κοινωνία των πολιτών, μπορεί να ανατρέψει τη μονοσήμαντη πολιτική ηγεμονία των "αγορών" που διαφεντεύει την πλανητική "δικαιοταξία".

Οπωσδήποτε, η πολιτική τάξη δεν διαθέτει καμία νομιμοποίηση να αρνηθεί στην κοινωνία των πολιτών το δικαίωμα να άρει, εφόσον το επιθυμεί, την εμπιστοσύνη της στο πολιτικό σύστημα που αποκλείει τη συμμετοχή της στη διαδικασία λήψεως των αποφάσεων.  

Οδηγός περαιτέρω ενημέρωσης στην ιστοσελίδα:http://contogeorgis.blogspot.com/

(Αθήνα, 29 Μαΐου 2011)

ΚΥΡΙΑΚΉ, 5 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011

Γιώργος Κοντογιώργης: περικυκλώστε ειρηνικά την Βουλή. 

Μαζευτείτε 1.000.000+ . Εγκλωβίστε τους!

"Μη φύγετε από εκεί αν δεν τους υποχρεώσετε, όλους μαζί, να ψηφίσουν τα πέντε βασικά νέα άρθρα που θα αλλάξουν ριζικά την πολιτική κατάσταση στην χώρα"

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Αλέξανδρο Στεφανόπουλο

«…Όσο πιο πολλοί τόσο πιο καλά. Διαδηλώστε ειρηνικά χωρίς βία. Μη φύγετε από εκεί αν δεν αλλάξουν οι πέντε βασικές κατευθύνσεις  της σημερινής πολιτικής κατάστασης. Ξαπλώστε κάτω αν η κρατική πολιτική εξουσία μεταχειριστεί βία. Αν είστε  χιλιάδες ένα εκατομμύριο θα είναι πολύ  δύσκολο έως αδύνατο στο σύστημα να πράξει οτιδήποτε».  Αυτή είναι η βασική κατεύθυνση που δίνει ένας εκ των πλέον κορυφαίων της ελληνικής διανόησης ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης ο οποίος μας ανέλυσε ποιο θα πρέπει να είναι το πρόταγμα των ελληνικών κινητοποιήσεων.  Η συζήτηση μας έγινε διότι   τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε έναν ανοιχτό δημόσιο διάλογο μεταξύ των πανεπιστημιακών και της διανόησης κάθε επιπέδου που προβληματίζετε, είτε με δημόσιες παρεμβάσεις είτε με άρθρα και διάλογο στα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Ακούγονται πολλές απόψεις και προβληματισμοί για τα αίτια της σημερινής κατάστασης. Δίδονται πολλές ερμηνείες και πολιτικό κοινωνικές και οικονομικές μακρόσυρτες αναλύσεις.  Η συζήτηση και ο δημόσιος διάλογος εντάθηκε με αφορμή τις κινητοποιήσεις  του κινήματος των Οργισμένων αγανακτισμένων Ελλήνων πολιτών που βγαίνουν  στις πλατείες και στα πεζοδρόμια.  Για το θέμα μιλήσαμε με ένα κορυφαίο πανεπιστημιακό του είδους τον πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργο Κοντογιώργη ο οποίος μέσα από το προσωπικό του ιστολόγιο συχνά τελευταία αλλά και με δημόσιες παρεμβάσεις του παρουσιάζει μια σειρά θέσεων που αναλύει για την σημερινή ελληνική κρίση για την οποία επισημαίνει ότι είναι μοναδική και δεν μοιάζει με καμία άλλη του κόσμου αφού έχει το διαίτερο χαρακτηριστικό ότι δημιουργήθηκε από το ίδιο το ελληνικό πολιτικό σύστημα!

Στην  συζήτηση μας, που έγινε με αφορμή τις μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις στρην Ελλάδα και ειδικά εν όψη της κινητοποίησης της Κυριακής 5 Ιουνίου αλλά και έχοντας μπροστά του το πολιτικό σύστημα την ψήφιση του λεγόμενου μεσοπρόθεσμου προγράμματος -τα νέα επίσης  οικονομικά μέτρα που θα ανακοινωθούν τα προσεχή 24ωρα, μας δίνει λεπτομερώς τις πρώτες πέντε  βασικές κατευθύνσεις -τα όνομάζει άρθρα-, τους   όρους  και τις  προϋποθέσεις μιας τέτοιας λαϊκής κινητοποίησης για να έχει ουσιαστικό πολιτικό αποτέλεσμα στην πράξη.  Στην ανάλυση του ο διακεκριμένος πανεπιστημιακός ξεκαθαρίζει πως δεν θα πρέπει να υπάρξει βία από την πλευρά των πολιτών ακόμα και αν δεχθούν βία! Αναλύει και αποσαφηνίζει πως με πολιτικές πράξεις της λαϊκής ετυμηγορίας θα ενταχθεί η κοινωνία στο πολιτικό γίγνεσθαι χωρίς να χρειασθεί να καταλυθεί με πράξεις μη ελεγχόμενες  η κοινωνική και πολιτική σταθερότητα. Τονίζει ότι είναι αναγκαίο να λειτουργήσει ο λαός ως σώμα, για την ακρίβεια ως πραγματική εκκλησία του δήμου με συγκεκριμένες πράξεις και ενέργειες ας τον ακούσουμε.

http://contogeorgis.blogspot.com/

Γ. ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗΣ- ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

ΔΕΥΤΈΡΑ, 13 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011

Γιώργος Κοντογιώργης,  Έκκληση στην κοινωνία των πολιτών ενόψει της περικύκλωσης της Βουλής στις 15/6/2011

Με το κάλεσμά μου της 29ης Μαΐου τρ.έ., υπέβαλα την πρόταση η κοινωνία των πολιτών να περικυκλώσει τη Βουλή και το Μαξίμου, με συγκεκριμένα αιτήματα.

Επανέρχομαι για να επισημάνω ότι η κοινωνία των πολιτών, που θα περικυκλώσει τη Βουλή στις 15 Ιουνίου, πρέπει να διατυπώσει με "νομοθετική" σαφήνεια τα αιτήματά της και να είναι ρεαλιστικά.

Να αντιληφθεί ότι το μείζον πρόβλημα δεν είναι  το μνημόνιο, αλλά οι λόγοι που οδήγησαν σ'αυτό. Ότι η διάσωση της χώρας δεν είναι εφικτή χωρίς τη μεταβολή του πολιτικού συστήματος.

Να συνειδητοποιήσει επίσης ότι η δύναμη της συλλογικότητάς της είναι εκρηκτική, αρκεί να λειτουργήσει συντεταγμένα ως σώμα απέναντι στους λεηλάτες του δημόσιου αγαθού.

Αντί η κοινωνία των πολιτών να διαδηλώνει για να αναγκάσει τους πολιτικούς να συνεκτιμήσουν τη βούλησή της, να αξιώσει τη συμμετοχή της στο πολιτικό σύστημα ως εντολέας.

Στο πλαίσιο αυτό, απευθύνω έκκληση να προσέλθει στην περικύκλωση με συγκεκριμένες νομοθετικές προτάσεις, που αλλάζουν κατά μικρόν αλλά ουσιωδώς το πολιτικό σύστημα, και να μην αποχωρήσει εάν δεν ψηφισθούν.

Προτείνω τις εξής νομοθετικές ρυθμίσεις:

1. Να καταργηθούν η ασυλία και οι νόμοι περί ευθύνης του πολιτικού προσωπικού.Να υπαχθεί το πολιτικό προσωπικό για τη βλάβη που προκαλεί η πολιτική του δράση στην κοινό δίκαιο με την επιβαρυντική επισήμανση ότι το πολιτικό αδίκημα βλάπτει δυσανάλογα πολλούς σε σχέση με το κοινό αδίκημα. Το αρμόδιο δικαστήριο να απαρτίζεται από κληρούμενο σώμα δικαστών με τη συμμετοχή ενόρκων πολιτών.

2. Να θεσμοθετηθεί η αρμοδιότητα του "ελέγχειν" το πολιτικό προσωπικό (και επίσης της διοίκησης και της δικαιοσύνης) από το ειδικό προς τούτο δικαστήριο. Ο έλεγχος να αφορά και τα άτομα (π.χ. τον βουλευτή ανά εξάμηνο από κληρούμενο σώμα πολιτών της εκλογικής του περιφέρειας) και τα πολιτειακά σώματα (λ.χ. τη βουλή, την κυβέρνηση κλπ).

3. Να εισαχθεί η πολιτική ευθύνη (το "ευθύνειν") του πολιτικού προσωπικού για τις πολιτικές του πράξεις (ή παραλήψεις), οι οποίες βλάπτουν την κοινωνία των πολιτών. Να διατυπωθεί με σαφήνεια ότι σκοπός του "πολιτεύεσθαι" είναι το συμφέρον (του έθνους) της κοινωνίας και όχι (του έθνους) του κράτους. Δεν νοείται τον 21ο αιώνα να ζούμε σε καθεστώς προγενέστερο εκείνου του Σόλωνα.

4. Να αναγνωρισθεί στον πολίτη δικαίωμα "εννόμου συμφέροντος" για τη βλάβη που του προκαλούν οι φορείς της διοίκησης, της δικαιοσύνης και το πολιτικό προσωπικό. Απέναντι στον πολίτη, να ευθύνεται ευθέως ο διοικητικός, δικαστικός και πολιτικός αξιωματούχος και, όλως επικουρικώς, το κράτος.

5. Να αξιωθεί η υποχρεωτική έκφραση γνώμης (της βούλησης) της κοινωνίας των πολιτών πριν από κάθε πολιτική απόφαση (κυβερνητική ή νομοθετική) καθώς και η δυνατότητά της να εγείρει ζητήματα πολιτικής που εκτιμά ότι χρήζουν αντιμετώπισης (π.χ. η αποτελεσματική λειτουργία της διοίκησης).  Πρακτικά θα μπορούσε να αξιοποιηθεί η επιστημονική δυνατότητα των δημοσκοπήσεων, δεν χρειάζεται να μαζεύουμε κάθε φορά όλη την κοινωνία στην πλατεία Συντάγματος. Πριν από τη λήψη οποιαδήποτε απόφασης να είναι υποχρεωτική η δημοσκόπηση της κοινωνίας για το τι θέλει. Ή, ακόμη περισσότερο, να δημιουργηθεί ένας διαρκής δημοσκοπικός Δήμος, ο οποίος θα συζητά και θα αποφαίνεται για τα προβλήματα της χώρας σε πολιτικό επίπεδο. Αυτό είναι ένα από τα πολλά παραδείγματα ρυθμίσεων που θα έκαναν εφικτή τη μετάβαση σε μια σχετική προσομοίωση αντιπροσώπευσης. Αλλά είναι απαραίτητο η κοινωνία πολιτών να εισέλθει θεσμικά στην πολιτική. Να συμμετέχει στις αποφάσεις. Θα προκύπτει έτσι τι θεωρεί η κοινωνία των πολιτών συμφέρον της και τι όχι. Στον παρόντα χρόνο θα αρκούσε η υποχρεωτικότητα της γνώμης και όχι ο υποχρεωτικός της χαρακτήρας για την πολιτική εξουσία. Το "ελέγχειν" και το "ευθύνειν' σε συνδυασμό με την εκλογική διαδικασία, θα εξισορροπεί την βούληση της πολιτικής εξουσίας να αυτονομείται.

6. Να αξιωθεί από τη Βουλή να παραιτηθεί από την καταχρηστική της "αρμοδιότητα" να νομοθετεί για ζητήματα πολιτικής ευθύνης των μελών της και ιδίως να εμπλέκεται στη διαχείριση των ευθυνών τους. Να υπαχθούν όλες οι υποθέσεις ασυλίας και σκανδάλων από τη μεταπολίτευση και εντεύθεν στη δικαιοσύνη. Οι υποθέσεις που ανάγονται στο "ευθύνειν" των πολιτικών, από τη φύση τους, δεν παραγράφονται.

7. Τα περισσότερα από τα παραπάνω δεν απαιτούν αναθεώρηση του Συντάγματος. Για άλλα αρκεί η παραίτηση της Βουλής από τις καταχρηστικές της προνομίες. Ειδάλλως, η κοινωνία των πολιτών να αξιώσει την αναστολή των άρθρων του Συντάγματος που επιφυλάσσουν στην πολιτική εξουσία την ιδιότητα του εντολέα.